Aktualności

Adam Małysz nie dał kibicom długo czekać na pierwszy medal dla Polski na igrzyskach olimpijskich w Vancouver. Już pierwszego dnia zdobył srebro na normalnej skoczni w Whistler. Bezkonkurencyjny był Simon Ammann, który od soboty będzie także rekordzistą tego obiektu.

Historia zatoczyła koło. 13. lutego 2002 roku podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City złoty medal zdobył 21-letni Simon Ammann, a srebro przypadło w udziale Adamowi Małyszowi. Osiem lat później, też 13. lutego, znów zwyciężył Szwajcar przed Orłem z Wisły. Jednak wtedy Małysz zaczął  igrzyska od brązu, teraz już w pierwszej próbie w jego ręce wpadł medal z cenniejszego kruszcu.

- Łzy poleciały mi z oczu, gdy po swoim skoku zobaczyłem na tablicy, że prowadzę – powiedział po dzisiejszym konkursie Adam. Wzruszenie było tym większe, że na ten medal Polak czekał osiem lat. Przez ten czas pojawiali się nowi ambitni skoczkowie, starzy mistrzowie odchodzili, zmieniały się zasady, technika i sprzęt, forma to rosła, to znów obniżała się. Po jakże szczęśliwym dla niego sezonie 2006/2007 przyszedł kryzys. Kibice zaczęli narzekać, dziennikarze naciskali na Małysza, sugerując mu zakończenie kariery. Ale Adam wciąż trwał w nadziei na lepsze jutro, cierpliwie znosząc całe to zamieszanie, jakie wokół niego się wtedy wytworzyło. Czekał, bo wiedział, że z Hannu Lepistoe jest w stanie znów wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności i zdobyć medal na igrzyskach w Vancouver. Celem było złoto, jedyne, czego mu brakowało do kolekcji.

Kłopoty pojawiły się przed sezonem, kiedy musiał zrobić przymusową przerwę z powodu kontuzji mięśni brzucha. W precyzyjnie zaplanowanym programie przygotowań pojawił się znak zapytania – czy uda się zdążyć? Trener Lepistoe nie miał wątpliwości, że tak. Jego spokój udzielił się Adamowi i mimo początkowych niepowodzeń powoli parł do przodu, krok po kroku poprawiając poszczególne elementy.

W najbardziej odpowiednim momencie, tydzień przed wylotem na igrzyska, pojawił się błysk formy. Wystarczyło na drugie miejsce w Pucharze Świata w Klingenthal. Jakże proroczo, bo tuż za Simonem Ammannem. Na igrzyska Polak jechał już spokojny i świadomy swoich możliwości.

W Whistler okazało się, że pretendentów do medali olimpijskich jest właściwie tylko czterech: Ammann, Schlierenzauer, Morgenstern i Małysz. Pozostali zostali daleko z tyłu. Na treningach pałeczka pierwszeństwa przechodziła między nimi z rąk do rąk. Nie było zdecydowanego faworyta, jak się później okazało nie było też jednak żadnej sensacji.

Klimat zachodniej części Ameryki Północnej musi Szwajcarowi wybitnie służyć, bo w Kanadzie, podobnie jak kiedyś w Salt Lake City, Simon Ammann skakał w konkursie na nieosiągalnym dla innych pułapie. Nikt nawet nie zbliżył się do uzyskanych przez niego odległości - 105 i 108 metrów. Ten drugi wynik to nowy rekord skoczni w Whistler. Siedem punktów stracił do niego Adam Małysz. Paradoksalnie, w Turynie do złota stracił mniej  ale wtedy zajął dopiero 7. miejsce.

Jednak nie od razu mogliśmy być pewni tego medalu.

Po pierwszej serii Małysz był dopiero trzeci (103,5 metra), bo dobre warunki wykorzystał Michael Uhrmann. Niemiec dzień wcześniej latał najdalej w kwalifikacjach, ale nie był w aż tak wysokiej formie, by tu wygrywać. Adam tracił 3 punkty do Szwajcara i pół do Uhrmanna, ale musiał pamiętać, że za jego plecami czają się austriackie wilczki zdolne do wszystkiego – Morgenstern i Schlierenzauer. Tym bardziej, że rozjuszone dalszymi lokatami w każdej chwili mogły zaatakować.

Szybko jednak okazało się, że wilk nie taki straszny, jak go malują, zwłaszcza gdy jest się w formie. Morgensterna pokonała trema, za to Schlierenzauer pofrunął aż na 105,5 metra, w dodatku w ładnym stylu. Nie zdekoncentrowało to jednak Małysza. Polak dał z siebie wszystko, pokazując młodszym miejsce w szeregu. 105 metrów i niezłe noty sprawiły, że 19-letniemu Austriakowi mina nieco zrzedła. Zgodnie z przewidywaniami Uhrmann zepsuł swój skok i mogliśmy się cieszyć ze srebrnego medalu, bo Ammann był dziś poza zasięgiem.

Wzruszony Małysz całował narty. Tymczasem Szwajcar szalał, to klękając z oczyma zwróconymi ku niebu, to biegając i skacząc. Na palcach pokazywał cyfrę trzy, jak trzy złote medale igrzysk olimpijskich. Jednak Adam nie miał urazy do tego, który już trzykrotnie stanął mu na drodze ku złotemu medalowi. – Simona udusić nie chcę, bo jest bardzo sympatyczny, a do więzienia też iść nie mam ochoty. Szwajcar jest po prostu obecnie bardzo mocny – opowiadał w rozmowie z Telewizją Polską.

To dziewiąty medal dla Polski na zimowych igrzyskach olimpijskich, trzy z nich padły łupem skoczka z Wisły. – Przyznaję, byłem bardzo zestresowany przed tym występem – mówił Małysz. Teraz, gdy ciśnienie opadło, łatwiej będzie mu walczyć o kolejny medal na dużej skoczni. Bo niby dlaczego miałoby się nie udać?

Pełne wyniki konkursu indywidualnego na skoczni normalnej w Whistler:

Rank	Bib	FIS Code	Name	Year	Nation	Jump 1	Jump 2	Points
1	51	2067	AMMANN Simon	1981	SUI	105.0	108.0	276.5
2	46	2039	MALYSZ Adam	1977	POL	103.5	105.0	269.5
3	50	5040	SCHLIERENZAUER Gregor	1990	AUT	101.5	106.5	268.0
4	45	1995	AHONEN Janne	1977	FIN	102.0	104.0	263.0
5	41	2010	UHRMANN Michael	1978	GER	103.5	102.0	262.5
6	42	2918	KRANJEC Robert	1981	SLO	102.0	102.5	259.5
7	19	5658	PREVC Peter	1992	SLO	100.0	104.5	259.0
8	49	4143	MORGENSTERN Thomas	1986	AUT	102.0	101.5	258.5
9	44	4889	JACOBSEN Anders	1985	NOR	99.5	104.0	257.0
10	30	1998	SCHMITT Martin	1978	GER	99.5	103.5	256.0
11	47	2088	LOITZL Wolfgang	1980	AUT	100.0	102.5	255.0
12	31	5064	HILDE Tom	1987	NOR	100.0	101.5	252.0
12	15	4801	KOUDELKA Roman	1989	CZE	101.5	100.5	252.0
14	34	1984	JANDA Jakub	1978	CZE	101.0	99.5	250.5
15	39	4259	ITO Daiki	1985	JPN	100.5	100.0	249.5
16	35	2927	NEUMAYER Michael	1979	GER	101.0	99.5	247.0
17	36	2022	KASAI Noriaki	1972	JPN	99.0	100.5	244.5
18	23	2934	BARDAL Anders	1982	NOR	98.0	100.0	242.5
19	48	4141	KOFLER Andreas	1984	AUT	98.0	98.5	241.5
19	14	3012	HAPPONEN Janne	1984	FIN	97.5	100.0	241.5
21	33	4593	HAJEK Antonin	1987	CZE	98.5	98.0	239.5
22	25	2970	KEITURI Kalle	1984	FIN	97.0	99.5	238.0
23	43	2917	ROMOEREN Bjoern Einar	1981	NOR	98.5	96.0	235.0
24	37	2819	CHEDAL Emmanuel	1983	FRA	99.0	96.5	234.5
24	17	3023	PIKL Primoz	1982	SLO	97.5	97.5	234.5
26	16	4880	KORNILOV Denis	1986	RUS	98.0	96.5	232.5
27	32	4321	STOCH Kamil	1987	POL	98.5	95.5	232.0
28	13	2987	DESCOMBES SEVOIE Vincent	1984	FRA	96.0	97.0	230.0
29	26	4186	COLLOREDO Sebastian	1987	ITA	96.0	96.5	229.0
29	9	1906	KARPENKO Nikolay	1981	KAZ	96.0	97.0	229.0
31	40	2129	BODMER Pascal	1991	GER	95.5		112.5
31	12	4322	HULA Stefan	1986	POL	95.0		112.5
33	18	2546	KARELIN Pavel	1990	RUS	95.0		111.5
34	21	4367	TAKEUCHI Taku	1987	JPN	94.5		110.5
35	27	2062	KUETTEL Andreas	1979	SUI	94.0		110.0
36	24	5302	MIETUS Krzysztof	1991	POL	94.0		109.0
37	29	2530	TOCHIMOTO Shohei	1989	JPN	93.5		108.5
38	28	4025	DAMJAN Jernej	1983	SLO	93.5		108.0
38	22	3090	HLAVA Lukas	1984	CZE	94.0		108.0
40	8	2024	KIM Hyun-Ki	1983	KOR	93.0		107.0
41	5	5219	ALEXANDER Nicholas	1988	USA	93.5		106.5
41	3	5336	FRENETTE Peter	1992	USA	93.0		106.5
43	20	4724	MORASSI Andrea	1988	ITA	92.5		106.0
44	7	1905	KOROLEV Alexey	1987	KAZ	93.0		105.0
45	11	4922	SHUMBARETS Vitaliy	1983	UKR	92.0		104.5
46	10	4613	IPATOV Dimitry	1984	RUS	91.0		102.5
47	4	4041	LAZZARONI David	1985	FRA	90.5		101.0
48	6	2025	CHOI Heung-Chul	1981	KOR	87.5		95.0
49	1	4626	JOHNSON Anders	1989	USA	86.5		92.5
50	2	4336	BOSHCHUK Volodymyr	1982	UKR	87.5		91.5
Disqualified
	38	4580	OLLI Harri	1985	FIN